Өлең, жыр, ақындар

Мысық–тышқан

  • 12.04.2020
  • 0
  • 0
  • 2298
Қол ұстасып тұрыстық,
Дөңгеленiп айналып.
Екiлене қуысып,
«Мысық – тышқан» ойнадық.
«Тышқан» болып Құралай,
«Мысық» болып мен шықтым.
Қуа-қуа қуалай,
Əбден өзiм тершiппiн.
Мұндай тышқын көрмедiм,
Қашты дейсiң ұшып кеп.
Шаңына да ермедiм,
Жарытпадым мысық боп.
– Тышқан құсап тырбыңдап, –
Десем де, – жəй қашсаңшы!
Құралайым жылтыңдап,
Дейдi: «аяқты бассаңшы!»
Шаршап, бiттi төзiмiм,
Ендi қайтiп ұстармын.
Не болса да өзi бiр
Жүйрiгi екен тышқанның!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Біздің Қожанасыр

  • 0
  • 0

– Солдаттағы балама
Хат жазып, ал сауабын, –
Деп өтiнген анаға,
Нұрлан бердi жауабын:

Толық

Ағайынды үшеу мен «иристің» хикаясы

  • 0
  • 0

Үлкенi деп баланың,
Есi бар деп,
Барып келсе дүкенге
Несi бар деп,

Толық

Неден бұл?

  • 0
  • 0

Сəске кезi болмастан
Тауық тауып жұмыртқа
«Қыт-қыт» етiп қоймастан
Хабар берiп жүр жұртқа.

Толық