Жеңеше-ай (2-нұсқа)
- 0
- 0
Айдап салдым жылқымды тепсең жерге, жеңеше-ай,
Сіздей адам табылмас ексем жерге, жеңеше-ай.
Күн батар мен ымырттың арасында, жеңеше-ай,
Асыққаннан тимейді өкшем жерге, жеңеше-ай.
Жарамазан
— Айтамын жарамазан, жарамазан,Бәлеге дәл болады ертең азан.
Отыз күн оразаға бір мал сойсаң,
Алдыңнан шауып шығар ишан мазан.
Айтамын жарамазан, жан алдияр,
Пайғамбар алпыс екі, төрт шадияр.
Кей жаман оразаны жек көреді,
Атасы оразаның Мамадияр.
Мінгені Пайғамбардың інген дейді,
Інгенге екеуара мінген дейді.
Інгенге екеуара мініп алып,
Бейіштің ортасымен жүрген дейді.
Мінгені Пайғамбардың мәмбіл қасқа,
Шабады шамырқанып қара тасқа.
Шапқанда шамырқанып қара тасқа,
Болады қара тасың алты басқа.
Мінгені Пайғамбардың есек дейді,
Қолында жұдырықтай кесек дейді.
Қылмысын бұл дүниеде жақпағанның,
Барғанда ана жайда есептейді.
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Ахау, Айым
- 0
- 0
Атыңнан айналайын қалқатайым,
Шерімді өзіңе айтып тарқатайын.
Қолыма домбыра алып ән шырқасам,
Дауысым ашылады айтқан сайын.
Айман
Өлеңдегі «Жарамазан» мотиві адам руханияты мен ізгі ниетті терең жеткізеді. Бұл шығармада ауызша дәстүрлер мен пайғамбарлық үлгілер арқылы жүрекке беймәлім ізгі тілек, адамгершілік көріністері көркем сөзбен беріледі. Осындай өлеңдер қазақ әдебиетінің рухани қазынасына айналып, оқырманға терең ой салып, жүрекке жылы тиеді. Бұл туындының әр тұсы — рухтың тазалығы мен өмірдің мәнін іздеуге шақырады.