Өлең, жыр, ақындар

Эпиграммалар

  • 04.05.2020
  • 0
  • 0
  • 1315
1
Қызық, қызық қарап тұрсақ «қасіреті» мұның да,
тұңғыш шыққан гүл секілді махаббаттың тыңында.
«Ақсары қыз», «Қара қыз» – деп жыр жазады ол дамылсыз
әйелінен басқа адамның атын білмейд, шынында.

2
Күлме, досым, балағы оның алба-жұлба жыртық деп,
қайғырма оған жоқшылықтан пайда болған қырсық деп.
Атағы оның жайылды елге «сұлу қыздар» аулында,
ал, балағы сол ауылдың иттерінің аузында.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тағы да, тағы да бір жыр бастайын

  • 0
  • 0

Тағы да, тағы да бір жыр бастайын,
Тыңдады, құрдас терек, сырлас қайың:
Өлең бар әр бұтақта жүз жапырақ,
Өмір бар жүз драма бір бас сайын.

Толық

Тас қабырға бара жатыр шегініп

  • 0
  • 0

Тас қабырға бара жатыр шегініп,
Балуан қолдар бұрғылады, құлатты.
Тас қабырға бара жатыр шегініп
Жолаушының көкжиегі сияқты.

Толық

Ақ сүт

  • 0
  • 0

Жалғыз ұлы кемпірдің жігіт еді өткір бір
Сөйлеп кетсе — сөзінің өткірлігі бет тілді.
Анасына бір күні:
— Ырзамысың балаңа,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар