Тау бұлағы

Қайнарың шың басында,
Қиялдағы мекендей.
Ақ қар жатыр қасында,
Суыңа еріп шекердей.

Күнде саған бұрылар,
Нұрра бөлеп бар маңды.
Қайнар, нөсер, сүрі қар –
Толтырады арнаңды.

Атаны еске салады
Сарқырама «сақалың».
Сергітіп ой-сананы,
Жағаңда аунап жатамын.

---