Таным – Ықылас Ожайұлы

Бұрын шын бар бүгін шын,
Ертең шын бар үш бөлек.
Керегі жоқ бұлардың,
Бұзылмайтын шын керек.
(Шәкәрім)

«Мұртты құдай», «мұртсыз құдай», «күн құдай»,
Мынау елге не боп кеткен құрғыр-ай?
Пәни дүние – перғауындар мекені,
Қайдасың сен...
Рахымды шын ҚҰДАЙ?

Ақыл айтқыш ағалар-ай, ағалар,
Ауызына шомылдарған күн-айды.
Қызыл тілмен Алла есімін айғыздап,
Алдамаңыз Құдайды.

Топас таным жарығы жоқ түн десе...
Тұрғынымыз сол түрменің ендеше.
Төрт аяқты жануар ғой адамзат,
ТӨРТ КӨЗ түгел көрмесе.

Төбе көздің бездер өсіп түбінен,
Сүрдім солай су қараңғы ғұмыр мен.
Адамзатқа оралады ШЫН ҚҰДАЙ
АР дейтұғын
ҚАУЫШҚАН КҮН ҰҒЫММЕН.