Жаратқан-ай, апыр-ай, жаратқан-ай – Зайда Елғондинова

Жаратқан-ай, апыр-ай, жаратқан-ай,
Жүрегімді жер тартып баратқаны-ай.
Жер бетінен жұбаныш таппай жаным,
Ай, жұлдызға мәңгілік қаратқаны-ай.

Өмірімде адасып жүрмін әлі,
Көкірегім қан жоса сүргін әлі.
Аппақ шашым ағарып қара түнде,
Соны іздеймін, таппаймын, кім кінәлі?!

Жарық берер жарқырап, жанса да адам,
Түн қиялым бітпейтін, таң садағам.
Егде тарттың деп біреу есіркейді,
Көңілімді қалдырды қанша надан.

Алтын түстес беттегі әжімдерім,
Жұбатады көктемім, жазым керім.
Жан жастығым, сені іздеп келем қаңғып,
Жүрегімді оятты сазың менің.

Аппақ шашым ағарған ақ таңдарда,
Тіл қатады махаббат, бақ қонғанда.
Мені мәңгі жетелеп келе жатыр,
Аппақ ізің ағарып жатқан қарда…