Қауышу – Дина Бөкебай

...Ғасыр екен шамдар сөнген, сөз өліп
«Жылдамырақ сен алдыма өт енді».
Маңдайыма тапаншасын кезеніп
Уақыт тұр...
Мен қолымды (өмірімді) көтердім.
Басқа уақыт сағатымда, бөтен Ай
Мұң ыржияр ессіз ойды қылғытып.
Шығарып сап ескі Дина Бөкебай
...есік жақта жап-жаңасы тұр күтіп,
Ол білмейді
Пенде емес, жүрегіңмен тілдесу,
Керектігін адам деген талантқа.
Күн кешудің екендігін мұң кешу
Түсінбепті тағдырларға қарап та.
Жылжып жырдың артынан бір жыр келер,
Есік жақтан ескі Дина ұшырап:
Адамдар да пенде болып үлгерер,
Уақыттың тапаншасын қысып ап.