Кішкентай Құралайға
- 0
- 2
Құралай деп қойыпты саған да атты,
Сол есім атаңды көп алаңдатты.
Жүрісің мен тұрысың, есімің де
Ұнап бара жатыр-ау маған қатты.
Қырланады, сұрланады
Қырланады, сұрланады,Өңің кейде бұзып дала.
Келіп қарттық бір хабары,
Соқпай көңілің қызыққа да,
Жүретін бір күндерің бар
Атқа мінбей, жаяу қалып.
Көңіл кетіп гүлге құмар,
Отырасың ой ойланып....
Менің де көп, кінәм аз ба,
Бәрі де ептеп оянады.
Көңіліңдегі күлкі, наз да
Көз жасына боялады.
Қызықты кеш, құмар әні
Бара жатыр бәрі сиреп.
Сәбилерің шығарады
Шыңарудан сені сүйреп.
Пікірлер (3)
Пікір қалдырыңыз
Қыз сағынышы
- 0
- 0
Шыға келсең алдымнан күліп тағы,
Атпас па еді жадырап үміт таңы.
Тамылжыған сыры мол айлы түнді
Сүйген жүрек қалайша ұмытады,
Өткен күндерге хат жаздым
- 1
- 3
Өткен күндерге хат жаздым,
Өшіп қалмасын оты деп.
Іздейді, мүмкін, хат жазды
Арманға толы көкірек.
бексұлтан
тым қысқа болыпты бірақ күшті
Толқын
Өте жақсы екен
Жандос
«Қырланады, сұрланады» — Тұманбай Молдағалиевтің әсерлі өлеңі, ол өмірдің ағымдылығы мен адамның ішкі сезімдерін терең береді. Ақын бұл шығармада адамның жасы ұлғайған сайын көңілінің ойы мен өзгерістерін, күлкі мен көз жас арасындағы нәзік эмоционалды тепе‑теңдікті шынайы әрі көркем тілмен суреттеген.
Өлеңде уақыттың ағуы, адам өміріндегі өткінші кезеңдер мен көңіл күйдің өзгерісі айқын көрінеді: бір кезде көңіл босаңсып, гүлге құмар болса, кейінірек ойлар тереңдеп, күлкі мен наз бен көз жас бен астасып кетеді. Бұл — өмірдің философиялық көрінісі сияқты.
Мен бұл поэзияны оқығанда өмірдің әр кезеңі — өзінің сезімі, ойы және тереңдігі бар екенін терең түсінемін. Ақынның тілі — нәзік әрі әсерлі, ол оқырманға ішкі дүниесіне үңілуге мүмкіндік береді.