Өлең, жыр, ақындар

Қырланады, сұрланады

Қырланады, сұрланады,
Өңің кейде бұзып дала.
Келіп қарттық бір хабары,
Соқпай көңілің қызыққа да,

Жүретін бір күндерің бар
Атқа мінбей, жаяу қалып.
Көңіл кетіп гүлге құмар,
Отырасың ой ойланып....

Менің де көп, кінәм аз ба,
Бәрі де ептеп оянады.
Көңіліңдегі күлкі, наз да
Көз жасына боялады.

Қызықты кеш, құмар әні
Бара жатыр бәрі сиреп.
Сәбилерің шығарады
Шыңарудан сені сүйреп.



Пікірлер (3)

бексұлтан

тым қысқа болыпты бірақ күшті

Толқын

Өте жақсы екен

Жандос

«Қырланады, сұрланады» — Тұманбай Молдағалиевтің әсерлі өлеңі, ол өмірдің ағымдылығы мен адамның ішкі сезімдерін терең береді. Ақын бұл шығармада адамның жасы ұлғайған сайын көңілінің ойы мен өзгерістерін, күлкі мен көз жас арасындағы нәзік эмоционалды тепе‑теңдікті шынайы әрі көркем тілмен суреттеген.

Өлеңде уақыттың ағуы, адам өміріндегі өткінші кезеңдер мен көңіл күйдің өзгерісі айқын көрінеді: бір кезде көңіл босаңсып, гүлге құмар болса, кейінірек ойлар тереңдеп, күлкі мен наз бен көз жас бен астасып кетеді. Бұл — өмірдің философиялық көрінісі сияқты.

Мен бұл поэзияны оқығанда өмірдің әр кезеңі — өзінің сезімі, ойы және тереңдігі бар екенін терең түсінемін. Ақынның тілі — нәзік әрі әсерлі, ол оқырманға ішкі дүниесіне үңілуге мүмкіндік береді.

Пікір қалдырыңыз

Тай үйрету

  • 0
  • 0

Атам ұстап асау тайды, тізгіндеп,
Әкеп берді, мінсін бала біздің деп.
Қарғып міндім, қыр көрсетіп достарға,
Күнде мені жүретұғын жүз күндеп.

Толық

Бір баяулап келемін, бір қарқындап

  • 1
  • 5

Бір баяулап келемін, бір қарқындап,
Қолым жетер жерлерде тұрды алтын бақ.
Асулардан екпіндеп асты арманым,
Менің жігіт күнім боп бір жарқылдап.

Толық

Бауырлар

  • 0
  • 17

Бауырлар - Тұманбай Молдағалиев
Менің жерім мына жер - сенің жерің,
Жарасып тұр сол жерге келулерің.
Осы алқапта сенің де малың жатыр,

Толық

Қарап көріңіз