Жүрек – Кеңшілік Мырзабеков

Бәріміз де Адамбыз жүрегі бар,
Кермек дәмін тірліктің білер, ұғар.
Бірі бірақ шын күліп, шын жылайды,
Жүре күліп, біреуі жүре жылар.
Барлық жүрек соғады бірдей бірақ,
Бірақ, бірақ бермейді бірдей қуат.
Бірдей ысып, суынар барлық жүрек,
Барлық жүрек тұтпайды бірдей мұрат.
Түсі бірдей, түрі де, көлемі де,
Ісі бірдей игерер денені де.
Біреулерге езіліп ет жүрегің,
Жібімейді біреуге, себебі не?..
Алпыс алты тамырдың бәрін бірдей
Әдіптеген тіршілік «тәңіріндей».
Тілсіз жүрек, бірақ та сол жүректің
Бәрімізге әмір жоқ әміріндей.
Ақыл ісін жүрекке артамыз да,
Жүрек жара қуанып, қорқамыз да,
Жұдырықтай жүректі додаға сап
Өтеміз Өмір деген ортамызда.