Өлең, жыр, ақындар

Тынып ем, тұнайын деп тыныппын ғой

  • 19.09.2020
  • 0
  • 0
  • 1441
Тынып ем, тұнайын деп тыныппын ғой,
Сен мені көрмеген соң ұмыттың ғой.
Жанымда мұң бар еді мың бәлелі,
Мен соған түсе-түсе құнықтым ғой.

Мен қазір көз салмаймын айналаға,
Ләйлә дертін жазар деп Ләйлә ғана.
Елден ерек бұ не бұл? Тәкаппар ұл
Көп ойлап, қиялиға айнала ма?
Бұл мінез ұят болды. Ұят болса,
Мен енді қашайын ба айдалаға?

Бозбала ақын-қай жөнді ес білемін,
Бір арман көкейімді тесті менің!
Көрінгеннен сұрадым-көрінбедің,
Эфирлерден жыладым-естімедің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Безенбесе, безенер үйі өрнекпен

  • 0
  • 0

Безенбесе, безенер үйі өрнекпен,
Сол шаһарға басымды ием көптен.
Жұпар аңқып-мамырда, ақшам туса,
Жайнайтын неонды отпен.

Толық

Айтқызбай қоймады ғой мұны ұятым

  • 0
  • 0

Айтқызбай қоймады ғой мұны ұятым,
Күште жоқ сыр бүгіп қап, жымиятын.
Жаным, сен–ақ кітапсың екі мың жыл
Толғанып тудыра алған Дүние – ақын.

Толық

Екеуіміз екі дай жолды өттік...

  • 0
  • 0

Екеуіміз екі дай жолды өттік,
Өрлерге жетелеп от кеуде.
Көп жанға дарыған сергектік,
О, Ләйлә, емге де жоқ менде.

Толық

Қарап көріңіз