Жайшылық – Арман Әділбек

Светофорға телміріп тұрған адамдар жүзінен
Сезім ізін айнытпай табасыз
Жасыл шырақты ондаған жылдар бойы күттім деген.
Іле-шала жарық етеді жасыл шырақ,
Ал, сіз сезесіз сол арада-ақ
Олардың бұдан өзгені күткенін.
…
Очретте тұрған адамдардың салыңқы иінінен
Олардың осы очретте әлденеше он жыл тұрғанын ұққандай боласыз,
Ілеـшала жатады алдыға қозғалып,
Ал, сіз сезесіз сол арада-ақ
Олардың сарылып күткені бұл емес екенін.
…
Автобуста сығылысып тұрған адамдардың
Терезе әйнегіне түскен солғын козқарасына қарап
Олардың өз остановкаларына ондаған жылдар бойы әлі жете алмағанын тұйсінесіз,
Автобус пен жолға күмәнданып ұлгірмей-ақ
Шарық етіп ашылып жатады есіктер,
Ал, сіз сол арада
Олардың останвка жайлы ештеңе ойламағанын мойындап ұлгересіз.
…
Ия, солай, пешенеңдегі жазуды өшіргің келіп,
Пешенеңе әлдене жазуды қиялдайсың,
Бәрібір, біздің күткеніміз ол да емес.