Өлең, жыр, ақындар

Мен туған үй Алатау бөктерінде

  • 11.10.2020
  • 0
  • 1
  • 1346
Көз жүгіртіп қарасам өткеніме.
Мен туған үй Алатау бөктерінде.
Түнеріп тұр көк аспан, күрсінеді,
Көп келмей кеткеніме өкпелі ме?!
Өмірдің төтеп беріп өткеліне.
Қайырылып бір қарадым өткеніме.
Ол менің жастық шағым қайта оралмас,
Ол менің сағым болған көктемім бе?!
Қимас сезім әурелеп кетерімде.
Қалың ойдың кетемін жетегінде.
Өзіңе өмір бойы қарыздармын,
Парызыңды мен бүгін өтедім бе?!
Адам пенде,
Сынаса ұнамайсың.
Алладан тек амандық сұрағайсың.
Өзіңе әлі талай берерім көп,
Білемін,
Білемін сен ештеңе сұрамайсың.
Көпар тартқан елім бар, баптап атын.
Өмір мынау бап емес, бақ шабатын.
Қасиетіңнен айналдым туған өлке,
Мен сенің ұлың болам мақтанатын.



Пікірлер (1)

нұркен

өлеңдерің керемет, Абдулла!

Пікір қалдырыңыз

Көктемдегі мұң

  • 0
  • 0

Тырналардың тізбегі анау, тізіліп.
Найзағай да жарқ етті бір кіжініп.
Шыққа оранған қызғалтақтың бойынан,
Бір тамшы шық Сырғып түсті үзіліп.

Толық

Жатса да жайы кетіп, құлап арман

  • 0
  • 0

Жатса да жайы кетіп, құлап арман.
Қыз жауһар,
Жайы түзу, жыламаңдар.
Өлеңнің құдіреті қандай күшті,

Толық

Биіктік

  • 0
  • 0

Балықтың елге мәлім, су да бары.
Ауға түссе басылар тулағаны.
Әйелдің торы мықты, басыларсың,
Ұнайды, үйде бала шулағаны.

Толық

Қарап көріңіз