Тағылымды сөз айттыңыз, келелі
- 0
- 0
Тағылымды сөз айттыңыз, келелі.
Асыл сөз ғой, тәлімі мол, берері.
Ар бейнесі – азаматқа дарыған,
Аналардың ақ сүтімен келеді.
Мен туған үй Алатау бөктерінде
Көз жүгіртіп қарасам өткеніме.Мен туған үй Алатау бөктерінде.
Түнеріп тұр көк аспан, күрсінеді,
Көп келмей кеткеніме өкпелі ме?!
Өмірдің төтеп беріп өткеліне.
Қайырылып бір қарадым өткеніме.
Ол менің жастық шағым қайта оралмас,
Ол менің сағым болған көктемім бе?!
Қимас сезім әурелеп кетерімде.
Қалың ойдың кетемін жетегінде.
Өзіңе өмір бойы қарыздармын,
Парызыңды мен бүгін өтедім бе?!
Адам пенде,
Сынаса ұнамайсың.
Алладан тек амандық сұрағайсың.
Өзіңе әлі талай берерім көп,
Білемін,
Білемін сен ештеңе сұрамайсың.
Көпар тартқан елім бар, баптап атын.
Өмір мынау бап емес, бақ шабатын.
Қасиетіңнен айналдым туған өлке,
Мен сенің ұлың болам мақтанатын.
нұркен
өлеңдерің керемет, Абдулла!
Дико
Абдулмахмуд Пошатаевтың «Мен туған үй — Алатау бөктерінде» өлеңі — туған жерге деген сағыныш пен шын жүректен шыққан махаббатты терең сезіндіретін тағылымды туынды. Ақын туған жылы өлкесі — Алатау бөктерін еске алып, өткен күндер, жас күндер мен жастық шақ туралы сезімін поэтикалық тілмен айшықтайды.
Өлеңде Алатаумен байланыс пен туған үйге деген сағыныш басты рөлде көрініп, оқырманды рухани толғанысқа және өз өміріндегі ең бағалы сәттерді еске алуға шақырады.
Бұл өлең — тек туған жерді сипаттайтын шығарма емес, адамның жүрегіндегі жан‑жақты сезімдердің, өткен шақпен байланыстың нәзік көрінісі. Тағылымды әрі әсерлі.