Өлең, жыр, ақындар

Өмір өлең!

  • 11.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1111
Берейінші күзді мына суреттеп.
Қысыңа да жеткізетін сүйреп кеп.
Жапырақ та тағдыр тағылым сияқты,
Жерге түсер ирелеңдеп, билеп кеп.
Бұл жапырақ баламасы тағдырдың.
Жайқалдың сен,
Жас жапырақ сән құрдың.
Күз келгенде сабағынан үзілген,
Өмір деген,
Тап осылай жан құрбым.
Шабытымның бітелмесе бұлағы.
Талай-талай өр өлеңдер шығады.
Өлең ғұмыр,
Жан- жарамды емдеуші,
Ақындардың астындағы пырағы.
Сөнсе дағы адам, ғұмыр, шырағы.
Игілігі шежіреде тұрады.
Жын өмірден, шын өмірге баратын,
Пенделердің сонда дейді, тұрағы.
Тағдыр салып алса дағы тезіне.
Тыңда құрбым,
Құлақ салшы сөзіме.
Адамзаттың тек есімі қалатын,
Өмір деген,
Абыз жазған шежіре.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ел жұрттан ұят болды-ау бұларыңыз

  • 0
  • 0

Ел жұрттан ұят болды-ау бұларыңыз.
Ұл – Тұлға,
Қыз- еді ғой шынарымыз!
Бір Аллаға аян ғой,

Толық

Әкемнің арнауы

  • 0
  • 0

Көшкін інім,
Тетелесім, құрдасым.
Қажығанда өзің едің сырласым.
Жарқырап бір жүрген жандар көп емес,

Толық

Күндер қайда

  • 0
  • 0

Күндер қайда,
Құлшынып шарық ұрған.
Ару қайда өзіне зарықтырған?
Не заманға тап болдым, көңіл селсоқ,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар