Жездеме – Абдулмахмуд Пошатаев

Аман қалған гранаттан, минадан.
Кімге қалай,
Маған жездем сыйлы адам.
Отан үшін жанын берген адамға,
Сыйы да жоқ, мен сол үшін қиналам.
Таудағы шың,
Жұрттар жүрсе етекте.
Зейнетіне шықты парыз өтеп те.
Басындағы осколкасы жүр әлі,
Халық үшін еңбек етті десек те.
Спортыңды меңгерген ол, алапат,
Бес түрінен шебер еді, ғаламат.
«Адасқандар» қазағымды атқанда,
Қарсы тұрды, алған да жоқ марапат.
Шәкірттері әлі оны жырлайды.
Жездем асыл,
Әділ сөзін бұрмайды.
Бөрілерге шәуілдеген күшіктер,
Мұндай жанның тырнағына тұрмайды.
Айту үшін бұл жазбаны сөз керек.
Сөзім дәлел,
Өлең дәлел сөз дерек.
Алла жазса жүрейікші тойыңда,
Алтыным сол,
Ардағым сол жезде деп!