Өлең, жыр, ақындар

Анам-ай

  • 12.10.2020
  • 0
  • 5
  • 18205
Анам ай,
Жан едің ғой ісі бөлек.
Жаятын дасханын кісіге деп,
Балаңды ойлап жүрсің, кетсең дағы,
Әп-әдемі қалпында түсіме еніп.
Аттырып бейнетпенен ала таңын.
Баптап ең қоңыр қаздай балапанын.
Басымнан кім сипайды?
Анашым жоқ,
Қандай жұмсақ жылы еді алақаның.



Пікірлер (5)

Мариям

өте керемет

Шынар

Жүрекке жеретін өлең екен шынында

Юалайи

Түсімде көрдім тағыда
Күлімдеп жүрсің бағымда,
Сол сәтте....

Жібек

Әкеге керек

Мақсат

«Анам‑ай» — қазақ поэзиясының шебері Абдулмахмуд Пошатаев жазған әсерлі туынды. Бұл өлеңде ақын жүрек түкпіріндегі бала сезімдерін, Анаға деген сағыныш пен сүйіспеншілікті терең жеткізеді. Сөздерінде өмірдің қиындықтары мен ішкі толғаныстары көркем тілмен бейнеленіп, оқырманға шынайы эмоция сыйлайды. Өлеңнің тілі әдемі үйлесімді, мәні адамға ой салатын философиялық мазмұнға толы. Мұндай шығармалар қазақ әдебиетінің рухани құндылығын көрсетеді әрі кез келген оқырманға жүрекпен оқуға тұратын материал ұсынады. Оның поэзиясындағы сөз мәнерлері мен сезімдік сипаты — қазақ әдебиетін сүйетіндер үшін ерекше әсер қалдыратын өлеңдердің бірі.

Пікір қалдырыңыз

Жұлдызнама

  • 0
  • 0

Сарышаян едім,
Сүйгенді қалар ұнайтын.
Жүгірген жетпес, қуған бір кетпес, бұл айқын.
«Тауешкі» деген керемет жұлдызнама ғой,

Толық

Уәде етеміз, серт беріп ұмытпасқа

  • 0
  • 0

Уәде етеміз, серт беріп ұмытпасқа.
Дұрыс шешім, – Сендегі үміт басқа-.
Қайтесің қадіріңді түсінбесе,
Жүрегіңнің түбінен сызып таста.

Толық

Мұңын көріп, жырын көріп басқаның

  • 0
  • 0

Мұңын көріп, жырын көріп басқаның,
Жамандықтан тоныңды ала қаш, жаным.
Санамдағы сарсып кеткен ойлардың,
Тысын сөгіп, бүтіндеші астарын.

Толық

Қарап көріңіз