Анама
- 0
- 0
Жақсы көрген екен анам, мені шын.
Барымды да аямадым сен үшін,
Шөберенің май жаладың қолынан,
Немерең де жегізді ғой жемісін.
Пікірлер (5)
Пікір қалдырыңыз
Алаш азаматтарына арнау
- 0
- 0
Ініні ертіп алып, баланы алып,
Басымды жүрсем жетер аман алып.
Отызда орда бұзғам дәлелім бар,
Қырқымда көргенім жоқ қамал алып.
Жаңбырлы түн!
- 0
- 0
Қала мұңды,
Түнеріп тұр, жаңбырлы.
Таң да атпады жылап, сықтап таң құрлы.
Мұңлық-Зарлық ертегісі секілді,
Мариям
өте керемет
Шынар
Жүрекке жеретін өлең екен шынында
Юалайи
Түсімде көрдім тағыда
Күлімдеп жүрсің бағымда,
Сол сәтте....
Жібек
Әкеге керек
Мақсат
«Анам‑ай» — қазақ поэзиясының шебері Абдулмахмуд Пошатаев жазған әсерлі туынды. Бұл өлеңде ақын жүрек түкпіріндегі бала сезімдерін, Анаға деген сағыныш пен сүйіспеншілікті терең жеткізеді. Сөздерінде өмірдің қиындықтары мен ішкі толғаныстары көркем тілмен бейнеленіп, оқырманға шынайы эмоция сыйлайды. Өлеңнің тілі әдемі үйлесімді, мәні адамға ой салатын философиялық мазмұнға толы. Мұндай шығармалар қазақ әдебиетінің рухани құндылығын көрсетеді әрі кез келген оқырманға жүрекпен оқуға тұратын материал ұсынады. Оның поэзиясындағы сөз мәнерлері мен сезімдік сипаты — қазақ әдебиетін сүйетіндер үшін ерекше әсер қалдыратын өлеңдердің бірі.