Өлең, жыр, ақындар

Анам-ай

  • 12.10.2020
  • 0
  • 5
  • 18209
Анам ай,
Жан едің ғой ісі бөлек.
Жаятын дасханын кісіге деп,
Балаңды ойлап жүрсің, кетсең дағы,
Әп-әдемі қалпында түсіме еніп.
Аттырып бейнетпенен ала таңын.
Баптап ең қоңыр қаздай балапанын.
Басымнан кім сипайды?
Анашым жоқ,
Қандай жұмсақ жылы еді алақаның.



Пікірлер (5)

Мариям

өте керемет

Шынар

Жүрекке жеретін өлең екен шынында

Юалайи

Түсімде көрдім тағыда
Күлімдеп жүрсің бағымда,
Сол сәтте....

Жібек

Әкеге керек

Мақсат

«Анам‑ай» — қазақ поэзиясының шебері Абдулмахмуд Пошатаев жазған әсерлі туынды. Бұл өлеңде ақын жүрек түкпіріндегі бала сезімдерін, Анаға деген сағыныш пен сүйіспеншілікті терең жеткізеді. Сөздерінде өмірдің қиындықтары мен ішкі толғаныстары көркем тілмен бейнеленіп, оқырманға шынайы эмоция сыйлайды. Өлеңнің тілі әдемі үйлесімді, мәні адамға ой салатын философиялық мазмұнға толы. Мұндай шығармалар қазақ әдебиетінің рухани құндылығын көрсетеді әрі кез келген оқырманға жүрекпен оқуға тұратын материал ұсынады. Оның поэзиясындағы сөз мәнерлері мен сезімдік сипаты — қазақ әдебиетін сүйетіндер үшін ерекше әсер қалдыратын өлеңдердің бірі.

Пікір қалдырыңыз

Қыз туғанда

  • 0
  • 0

Аумаған әкесінен бақыт гүлің.
Бүгінгі күн, әкеге бақытты күн.
Осындай ағаларды серік еткен,
Расында, құдай куә, бақыттымын.

Толық

Нәзік жанға әр күні гүл сыйлайық

  • 0
  • 0

Қар жауса да көрсетіп өктемдігін,
Келгендей ма, жаз емес, көктем бүгін?!
Сағыныппын, балдәурен бал күнімді,
Жотада теріп өскен көктем гүлін.

Толық

Беташар

  • 0
  • 0

Елер жұрт,
Ерін сыйлап елегенді,
Келер құт, ақ келінмен ере келді.
Қолыңа қондырған бұл бақыт құсың,

Толық

Қарап көріңіз