Өлең, жыр, ақындар

Анам-ай

  • 12.10.2020
  • 0
  • 5
  • 18267
Анам ай,
Жан едің ғой ісі бөлек.
Жаятын дасханын кісіге деп,
Балаңды ойлап жүрсің, кетсең дағы,
Әп-әдемі қалпында түсіме еніп.
Аттырып бейнетпенен ала таңын.
Баптап ең қоңыр қаздай балапанын.
Басымнан кім сипайды?
Анашым жоқ,
Қандай жұмсақ жылы еді алақаның.



Пікірлер (5)

Мариям

өте керемет

Шынар

Жүрекке жеретін өлең екен шынында

Юалайи

Түсімде көрдім тағыда
Күлімдеп жүрсің бағымда,
Сол сәтте....

Жібек

Әкеге керек

Мақсат

«Анам‑ай» — қазақ поэзиясының шебері Абдулмахмуд Пошатаев жазған әсерлі туынды. Бұл өлеңде ақын жүрек түкпіріндегі бала сезімдерін, Анаға деген сағыныш пен сүйіспеншілікті терең жеткізеді. Сөздерінде өмірдің қиындықтары мен ішкі толғаныстары көркем тілмен бейнеленіп, оқырманға шынайы эмоция сыйлайды. Өлеңнің тілі әдемі үйлесімді, мәні адамға ой салатын философиялық мазмұнға толы. Мұндай шығармалар қазақ әдебиетінің рухани құндылығын көрсетеді әрі кез келген оқырманға жүрекпен оқуға тұратын материал ұсынады. Оның поэзиясындағы сөз мәнерлері мен сезімдік сипаты — қазақ әдебиетін сүйетіндер үшін ерекше әсер қалдыратын өлеңдердің бірі.

Пікір қалдырыңыз

Жан-жарыма сыр

  • 0
  • 0

Ойға баттым,
Әуреледі шабытым.
Қатты кеттім, білемін-ау тағы тым.
Бірде түзу,

Толық

Жаңбырлы түн

  • 0
  • 0

Жаңбырлы түн,
Сан ойлар жетелеген,
Менің жайым белгілі-ау бесенеден.
Тамшылаған тамшыдай ғұмыр-дүние,

Толық

Қарындасқа тілек

  • 0
  • 0

Бір қыз бар көз жанары күлімдеген.
Ағаны асыл, ініні күнім деген.
Бағыңды тапшы құрбым бұл жалғанда,
Ерніңді сүйетін кеп дірілдеген.

Толық

Басқа да жазбалар