Апам еді бәрімізге қараған
- 0
- 0
Қара күзде тезек тасып даладан.
Апам еді бәрімізге қараған.
Әкемнің де қамқоршысы сол еді,
Тоғыз жан ек ол кісіден тараған.
Қара күзде тезек тасып даладан.
Апам еді бәрімізге қараған.
Әкемнің де қамқоршысы сол еді,
Тоғыз жан ек ол кісіден тараған.
Қасыма жақсы жанды ерте берем.
Жүрек назын бұл ағам шерте ме екен?!
Сезімі тұнық екен аппақ қардай,
Жырыңнан айналайын, еркелеген.
Тілегің болмай жыласаң дағы өкіріп.
Аллаңды сүйші, тілеші одан өтініп.
Адамның көбі алдайды сені пенде ғой,
Уәдесі жалған, сөздері оның өтірік.
Мариям
өте керемет
Шынар
Жүрекке жеретін өлең екен шынында
Юалайи
Түсімде көрдім тағыда
Күлімдеп жүрсің бағымда,
Сол сәтте....
Жібек
Әкеге керек
Мақсат
«Анам‑ай» — қазақ поэзиясының шебері Абдулмахмуд Пошатаев жазған әсерлі туынды. Бұл өлеңде ақын жүрек түкпіріндегі бала сезімдерін, Анаға деген сағыныш пен сүйіспеншілікті терең жеткізеді. Сөздерінде өмірдің қиындықтары мен ішкі толғаныстары көркем тілмен бейнеленіп, оқырманға шынайы эмоция сыйлайды. Өлеңнің тілі әдемі үйлесімді, мәні адамға ой салатын философиялық мазмұнға толы. Мұндай шығармалар қазақ әдебиетінің рухани құндылығын көрсетеді әрі кез келген оқырманға жүрекпен оқуға тұратын материал ұсынады. Оның поэзиясындағы сөз мәнерлері мен сезімдік сипаты — қазақ әдебиетін сүйетіндер үшін ерекше әсер қалдыратын өлеңдердің бірі.