Ақын ба екем – Ерлан Аманқожаұлы

Ақын ба екем,
Жетпейтіні ақылым,
Өлмеспін деп қиялдаппын сар таңға,
Тереземді баспалап кеп ақырын,
Айдан бұрын асып кеттің арқанға.
Соңғы тост,
Оны саған ұсынам,
Көңілім ғой, екіленбей ал, жаным.
Жалған емес,
Жүрегімнің тұсынан,
Жұлдыздардан бұрын тиді қанжарың.
Қателестім,
Шайырлардың күйін ұқ,
Жандары асау, бола алмайтын кісі ұғып.
У құйылған кесеңді үнсіз қиылып,
Күннен бұрын кеттің ептеп ұсынып.
Періштелік ұғымдарға тән ойы,
Жазылмайды екен жырдың жарасы.
Өлтіргелі келгеніңді әдейі,
Өлгеннен соң білгенімді қарашы!...