Өлең, жыр, ақындар

Ақын ба екем

  • 05.11.2020
  • 0
  • 0
  • 1170
Ақын ба екем,
Жетпейтіні ақылым,
Өлмеспін деп қиялдаппын сар таңға,
Тереземді баспалап кеп ақырын,
Айдан бұрын асып кеттің арқанға.
Соңғы тост,
Оны саған ұсынам,
Көңілім ғой, екіленбей ал, жаным.
Жалған емес,
Жүрегімнің тұсынан,
Жұлдыздардан бұрын тиді қанжарың.
Қателестім,
Шайырлардың күйін ұқ,
Жандары асау, бола алмайтын кісі ұғып.
У құйылған кесеңді үнсіз қиылып,
Күннен бұрын кеттің ептеп ұсынып.
Періштелік ұғымдарға тән ойы,
Жазылмайды екен жырдың жарасы.
Өлтіргелі келгеніңді әдейі,
Өлгеннен соң білгенімді қарашы!...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аспанмен ағатын бұлағым

  • 0
  • 0

Таңғы үш...
Тағы да ояумын,
Жиренше көңілім шер қуған.
Ғарыштан түсетін аяулым,

Толық

Түсіну

  • 0
  • 0

Күйдіретін отты жебе кірпігі,
Кешпес күнә сендей қызды сүймесем.
Сені көрсем, халге түсіп күлкілі,
Соншалықты аянышты күй кешем.

Толық

Сұр қаншық

  • 0
  • 0

Тартуы екен әкеме бір кісінің,
(Ит сыйламау жолдасқа білгіш ұғым).
Достықтары не болды бейхабармын,
Қаншық ит болды, есейіп сұр күшігім.

Толық