Ертіс – Үміт Шәріпова

Тағы келдім Ертістің жағасына,
Пана болған Алаштың баласына
Ел көшкендей көңілім құлазып тұр,
Ем табылмай жанымның жарасына.

Ертіс, Ертіс, барасың жылдам ағып,
Сұлулыққа айнала тұнғаны анық.
Үнсіз ғана отырмын жағалауда,
Өлеңімнің қанатын мұңға малып...

Анау көпір жалғап тұр арманымды,
Құптар емес ащы жыр жазғанымды.
Бірақ менің жанымның пернелері,
Шүпілдеп тұр мөлдіреп сазға мұңды.

Бұлт та көшіп барады, қала алмай ма,
Түйілгенмен жел соқса тарар майда.
Қапырық ой сезімді құрсаулап тұр,
Сүйетұғын бетімнен самал қайда?

Жыр да жазып көргенмін құмға барып,
Өлеңімнен отырсыз сырға қанып...
Жалқы көңіл, жабықпа жыр жазайын,
Жалғыз қаздың қаңқылын тыңдап алып..