Ана – Жанат Жаңқашұлы

Ана,
Мен сенің білегіңде ұйықтадым,
Әлдиің әлі күнге сүйікті әнім.
Тасқа басқан таңбадай,
Күнбасты адам,
Мейір шашып тұратын иықта Күн!

Кіп-кішкентай ерінім емсем деген.
Иегімнен иіскеп кемсеңдеген.
Пыс-пыс еткен танауы бөбегіңе,
Мұңыңды айтып бердің бе, ел сенбеген.

Қолдан түспей көрсетіп қиынымды,
Талдырдым ба, анашым иығыңды?
Періштесі жұбатты дейтін бе едің,
Күлкі келіп кергенде миығымды.

Ақ мамаңды түрткілеп бөбек ерін,
Сезеді іштей шуақка бөленерін.
Дүниеге МЕЙІРІМГЕ сеніп келген,
Өлерде де тек соған сенер едім.

Мен сенің бөбек едім білегіңде,
Мен сенің өлең едім жүрегіңде.
Сен мені әлі күнге алақанмен,
Тербейсің намаздағы тілегіңде.