Өлең, жыр, ақындар

Ертегі

  • 11.12.2020
  • 0
  • 0
  • 725
Аңқыған күннің исі киімінен,
Шопанға сәлем берем иіліп мен.
Еріп кетіп қойшыға сәби шақта,
Ертегім жоқ айтатын менің ондай,
Ертегіге ол шерткен сүйініп ем.
Бергі ертектер көңіліме қойды қонбай.
Өзімді өзім ұқпадым өмір бойы,
Кім біледі, жүрмін бе содан оңбай?!
Қайда қойшы баяғы ақта берген,
Шуда жіптей жөкеден шылбыр өрген.
Өмір жолын қайтадан бастар едім,
Оралмайды-ау сәби шақ қойшыға ерген!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Пожарный

  • 0
  • 0

Каскасын киіп басына,
Түсердей бейне шахтаға;
Жарағын түгел асына,
Пожарный тұр рахтада.

Толық

Шымкентім!

  • 0
  • 1

Шымкентім менің, Шымкентім,
Шыр етіп түскен босағам.
Өзіңмен мәңгі ниетім,
Жүректе тамшы болса қан.

Толық

Сары жазда қарауытып реңім

  • 0
  • 0

Сары жазда қарауытып реңім,
Өңірде ұшан қыдырып мен жүремін.
Оң жыланның терісіндей түледі,
Күн сәулесі жалын шарпып білегім.

Толық