Өлең, жыр, ақындар

Жанр сыры

  • 12.12.2020
  • 0
  • 0
  • 901
Келмес жоқ жамбасыма оң, сірә, жанр,
Жазамын жыр, прозам болса жауыр.
Шартаққа ұшқыр тартар бәйге бозды,
Тойшы жұрт ұшқырды емес, бозды таныр.
Өлең мен қара сөздің бапкеріндей –
Сында да еттім еңбек әсте ерінбей.
Өмірден көрінеді барлық жанр,
Жүрсең сен ел ішінде жат көрінбей.
Демеймін мендей адам әлемде жоқ,
Озардай өзге адамнан дәмем де жоқ.
Жұпыны тірлік жұрттан кешсем де өзім,
Көңілім саналыдан сәлемге тоқ.
Өмірде әдебиет – түрлі майдан,
Әр жанр, сақтауга жан тиді пайдаң.
Уаныш, өкінішпен тайталасқан –
Осы өнер болды душар маған қайдан?!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Оққа ұшқан ақын

  • 0
  • 0

Ақын өлді! – құл боп арға,
Ұшты оққа. Улады өсек.
Кек ала алмай кетті арманда,
Асқақ басын жерге төсеп!..

Толық

Күзетші қойшының жыры

  • 0
  • 0

Айлы түнде момақан қой аңсап таңды жатады,
Қалың өзен қыбыр-жыбыр шыбындап тіл қатады.
Бөрі әккілер баспалайды, қанды сәтін аңдиды,
Қарауыл ай бҰлт жастанып, бейғам көктен қалғиды,

Толық

Ана хаты

  • 0
  • 0

Анаң пақыр сағынды бек
Шалғайдағы шырағын.
Дұғай-сәлем айтады көп
Сәби кезгі түрағың.

Толық