Нәзік – Тұрсынхан Әбдірахманова

Бойымнан сабыр-қайрат қайда қаштың,
Неліктен ұмыт сезім тай-таластың?
«Тағдыр» деп тарс жабылған асау жүрек,
Сен не ғып есігіңді айқара аштың?
Сен неге шарықтадың көңіл құсым?
Сездің бе, от бұрқасын сезім күшін.
Алдырмай ақ бораннан алып өтер,
АҚЬІЛЫМ осы жолы сезіктісің!
Қайыспас қас болат деп жүрген төзім,
Сенің де болғаны ма мойыр кезің!
Бәрінді баурап, матап алғаны ма,
Күйкентай құстай ғана нәзік сезім?
Еріксіз елеңдеткен бір тосындай
Қарасаң қас қағысы бұрқасындай.
Япыр-ау, мынау өмір не болар еді
Дүниеде нәзік біткен болса осындай!