Бұл бетте «Тепсініп кеп, поэзия» атты Тұрсынхан Әбдірахманова жазған поэзия туралы өлең берілген.
Бір өзім. Тек өзім ғанамын. Жапанда жалғыз қазықтай. Жалғыздық бердің тәңірім
Бауырына алып, құшқан мені аялап, Толқынға орап, тербеткен мол саяға ап, Ақ жүзімді күн нұрымен бояған, Қара теңіз, сұлу өлке, бай алап!
Алтын ұям — Ашхабадта Күн көзінен нұр алып, Мәуелеген жасыл бағым Өсті бойлап, бұралып.
Кемпірқосақ нұр шашып кең бөлмемде, Жас қанатын жайыпты жасыл бақша. Орылмаған көк шалғын — көк өлең де. Орнап қапты пышақтай, жас қияқта.
Ақша бұлттай ақ мамық бесігіңде Ұйықтасын ақ ботам — келешегім, Айта алмайтын сен әлі есімін де Кейіпкермен ұзақ түн кеңесемін.
Зәулім үйлі Москва қаласынан, Украина — бай-дарқан даласынан, Мекендедің Отанның қайсы алаңын Демеймін, кел ауылыма, қарсы аламын.
Хабарлама
INFO
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі