Ақ нөсер – Әділбек Ыбырайымұлы

Мамыр түні.
Көктің исі
Аңқыған,
Көк жүзінде
Ай жүзеді шалқыған.
Ақ қайыңдар ақ періште секілді,
... Құшағымда сен отырдың балқыған.
Оттай демің жүзім шарпып...
Мастандым,
Жаңаша бір дәуренім боп басталдың.
Көкшулан түн, әппақ ару – Ақзер қыз,
Айы да – өзің, Күні де – өзің аспанның. Бір де жұлдыз көрінбейді заңғардан,
Самал есті бой сергітіп аңғардан.
Күлкің қалды сыңғырлаған бұлақта,
... Орындалса жарар еді таңғы арман.
Ақ қайыңдар ерке желмен тербелді,
Көңіл шіркін, асқақ әнмен зерленді.
Босаңсыдық, деміміз де жиілеп,
Екеуміз де
малтыға искеп ерменді.
Сыбдырларға ұласады сыбырың,
Жұмақ күнге жалғасқандай ғұмырым.
Қос аққуға
айдындағы
айналдық,
Бірге татып сезімдердің шырынын.