Біліп-білмей жасап жаттық сан қадам – Әділбек Ыбырайымұлы

Біліп-білмей жасап жаттық сан қадам,
Қате болып шықты жолым таңдаған.
Санасында ояздығы білінер,
Тым ақжолтай жұрындарың – таң қалам.
Мінем бе екен мен қайтадан атқа аман?
Тұрған кезде қалың қорқау қаптаған.
Қашанғы бір у ішемін қылжаңдап,
Туады ма шалықтайтын шақ маған?
Қайта салам тосыннан кеп, қиғылық,
Қазып жатыр қорқауларым құйды, ұлып.
Айбалтамды шығарамын сақтаған,
Ат баурында қаларсыңдар ұйлығып.
Шыланады …
Тұяқ пенен шаша қан,
Ашынғаннан аянбаймын, бас алам.
Сазайыңды тартқызамын сан қабат,
Ісің үшін, иттігіңде жасаған.
Біліп-білмей бастық талай, сан қадам,
Қиялыма жас баладай алданам.
Тағы жолым дұрыс болмай шыға ма?
Өліп-талып, ұйқы көрмей таңдаған.