Жауып тұр ақ қар – Құралай Омар

Жауып тұр ақ қар...
Ақ қарға сырды ақтардым.
Құлдилап төмен
Құлады жерге ақ қар – мұң.
Аппақ қар болу арманым,
Бiрақ
Келмейдi табандарға тапталғым.
Жауып тұр ақ қар...
Көз жасы мүмкiн аспанның?
(Мен неге одан жасқандым?!)
Перiште болар кеудесiнен жиренiп ұшқан
Тәңiрден қорықпай тасқанның.
Жауып тұр ақ қар –
Ақ үмiт, аппақ армандар,
Орындалмай ақ парақ болып қалғандар.
Қар көңiл берсең жетедi маған, жаратқан,
Аппақ қардың тағдырын басқа салмаңдар!
Аппақ қар – көңiл,
Таусылмас, сiрә сұрағым.
Кеуденi керiп жыр – ағын.
Дәл өзiң құсап келедi менiң жылағым,
Келмейдi бiрақ қап-қара жерге құлағым!