Жауды жаңбыр терезені сабалап – Әбілда Аймақ

Жауды жаңбыр терезені сабалап,
Сен отырдың мені даттап, табалап.
Қыстырылып шешең дағы қапталдан
Тырналайды жүрегімді жаралап.
Ұрды жаңбыр,
Терезені жылатты.
Өшірдің-ау сен мендегі шырақты.
Көзіңдегі өшпенділік оттары
Саған деген сезімімді құлатты.
Өз дегенін істеп ашу талайғы,
Тұманданды сезім-әйнек, қарайды.
Жылы жаңбыр терезені шертіп тұр,
Ал көңілде қаңтар қары борайды.
Жауды жаңбыр,
Алыстады аралық,
Құтханамда суық үрей жаланып.
Кеттім шығып,
Ештеңеден хабарсыз,
Балам қалды тәтті ұйқыға оранып.