Әкем менің маған арнап

Әкем менің маған арнап,
Қалдырмады мол мұра,
Қалдырмады тағалаулы ат,
Қалдырмады домбыра.
Айта барар соңғыларға,
Қалдырмады асқақ ән.
Судай шашып қор қыларға,
Алтыны жоқ тастаған.
Жоқ, бармайын, күпірлікке,
Айтып отыр ауыл айқын:
Қалдырды әкем бұл тірлікке,
Мені – өзінен аумайтын.
Қалдырыпты от тірлігін,
Әппақ арын кірлетпей,
Қалдырыпты өткірлігін,
Өр мінезін бір беткей.
Қиыры жоқ қырларды да,
Қалдырыпты мұраға.
Асқақ таулар тұрған мына,
Содан қалған сыбаға.
Достарына аңқылдаған,
Адалдығын, ақтығын.
Ақ алмастай жарқылдаған,
Кісілігін, пәктігін.
Бір-бірлеп сен бәрін сана:
Қалдырыпты нар ісін.
Баз біреуге бағынса да,
Табынбайтын намысын.
Жағынбайтын пендеге бір,
Қалдырыпты арлы үнін,
Қысқасы, осы мендегі өмір,
Қасиеттің барлығын...

---