Өлең, жыр, ақындар

Бұлақ ағып барады жұмарланып

  • 14.06.2021
  • 0
  • 0
  • 983
Бұлақ ағып барады жұмарланып,
сорлы көңіл үмітке жүр алданып:
Не жоғалтып біреуді — аңсай алмай,
не құша алмай біреуді құмарланып.
Күндер өтіп барады лек-легімен,
көңіл байғұс үмітін еткен үнем:
не тына алмай жерінен жеңсік тауып,
не қызығып біте алмай көктегіге.
Не ыза боп өзгеге тына алмастан,
не ырза боп өзіне қуанбастан,
талай парақ қағазды қартайтты ақын,
бітіп жатқан түк те жоқ бұдан басқа...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Менің елім

  • 4
  • 11

Көкірегімнің үміті мен тілегі
Күй боп түлеп, күн боп шығып күледі.
Күн астында көк төбелер түледі —
Менің елім, менің елім — гүл елі!

Толық

Тепе-тең

  • 0
  • 0

Ей, Алатау, саған бұл
не болды жер бауырлап?
Бұлты қонып ғаламның
жатырмысың ауырлап?!

Толық

Қызыл түс

  • 0
  • 0

Жырың қызыл ғой десе,
жауап әзір, таза арым:
қызыл тілім сөйлесе,
қызыл қанмен жазамын.

Толық

Қарап көріңіз