Сырласу – Тұрсынхан Әбдірахманова

Біз, тәте, екеуміз-ақ
Екеуміз ғана қалдық.
Бір ата,
бір үрім-бұтақ,
Өрбіген
туыстан барлық.
Сен, бірақ қамықпашы,
Мен әлі тірімін ғой.
Болсам да солып қалған,
Тобылғы түбіріндей.
Ала алмай етсем дағы,
Әйел боп ана атын.
Әнім мен жырым болар,
Болашаққа апаратын.
Тек ұрпақ қана ма екен,
Шығарар әкенің атын!
Менің де бар емес пе,
Мәңгілік өлмейтін хатым.
Өмірде кім бар дейсің,
Өтетін сағы сынбай!
Жүрермін қалар болса,
Бір қазақ жағы сынбай. 
Тамыры қалады ғой,
Гүл бүрін суық ұрса.
Ғасырды біз де асармыз,
Артта ел аман тұрса.