Бауыржан аға – Тұрсынхан Әбдірахманова

Туысы бөлек,
Қадірі өзге қауымнан,
Ерекше тұлға,
Елім деп жаны ауырған.
Сайыста жеңіп,
Бәйгеден келген қас жүйрік,
Құттықтай келдік
Аяулы аға, Бауыржан!
Отындай жайдың
Жалт етіп ұшқын жанардан,
Қан кешулерде
Садаға дедің жан ардан.
Қиядан шолар
Ақиық бүркіт тұлғалым,
Халқының туған
Абыройы үшін жаралған.
Қаһары қанжар,
Иілмес тірлік қамы үшін,
Жақынын жақтап
Кеудеге қақпас алысын.
Әділдігімен
Аңыз боп көптің аузында,
Ту қып ұстаған
Туған елінің намысын.
Түймедей ісін
Түйеге балап мақтанып,
Төгіліп-тасып,
Жатпайды сырын ақтарып.
Жаныңа жат қой,
Күншілдік күңкіл, күйректік,
Қайсар қырандай
Ширақ, сергек бір сақ қалып.
Ұнатпағанын
Жасырып майпаңдамайтын,
Ақыл-кеңесті
Ағалық борыш санайтын.
Ілгері басқан
Әрбір қадамға қуанып,
Туған Отанның
Абыройына балайтын.
Аянсыз көпке,
Даңқыңызды айтып не дейін,
Жаз етіп жаның,
Жауқазын жырға бөлейін.
Жүлдегер аға,
Өнердің полковнигі боп,
Тағы да міне,
Асырдың елдің мерейін.
Тумайды батыр
Даңқ үшін атақ, бақ үшін,
Туады батыр
Елінің сынбас сағы үшін.
Болашақ ұрпақ.
Ұмтылар нысанасы боп,
Көп жаса
Отан, туған халқыңның бағы үшін.