Махаббат – Тұрсынхан Әбдірахманова

О, махаббат аяулы асыл сезім,
Арнамаған бар ма екен саған сөзін.
Мекендеген жер үстін жан иесін
Баурамаған бар ма екен сірә кезің.
Асыл сезім жаралған ізгіліктен
Талпынады жан біткен ізгі үмітпен
Сенен шығып, тарайды сенен ғана
Бар жақсылық атаулы бізді күткен.
Дүние бос, өмір жоқ сенсіз жерде
Тең саналар хайуанмен сенсіз пенде.
Адамдықтың, ізгілік, ұлылықтың
Биігіне жетудің кілті сенде.
Ұлы сезім, шегін жоқ , шеңберін жоқ,
Бір қарасақ өзіңсің елдегі көп.
Түрлерін көп, қырларың, сырларың көп
Ең көл жетпес және өзің жердегі жоқ.
Адамдағы қымбаттың, қасиеттің
Қадіріне жетуді ғасыл еттің
Сен бар жерде бақытты жан атаулы,
Сен жоқ жерде басында қасірет-мұң.
О, махаббат берілген тек адамға
Нұрың түспес жан бар ма бұл ғаламда.
Тек қадірің түсіну, құрбан болу
Бұйырмаған жердегі әр адамға.