Коммунистік партия – Сәбит Мұқанов

Эпилог орнына

Өтер айлар, өтер жылдар,
Өтер жүздеп, мыңдап ғасыр.
Көтерілер нелер тыңдар,
Ақтарылар нелер асыл.
Ұлы халық тасқын күші
Жылдан-жылға гүлдер, қайнар,
Гүл бағындай бейне түсі,
Коммунизм жазы жайнар.
Өркенді өмір басып алға,
Талап жаңа болар ескі,
Ұқсап айқын атқан таңға,
Жарқырар ой сан көмескі.
Ұшқыр ғылым біз білмейтін
Табиғаттан тауып екпін,
Жолы — миллион жылдар — дейтін.
Бәрін билер планеттің.
Артта қалған ескіліктің
Жаңа қоғам көбін ұмытар,
Асылындай естіліктің
Тек бір сөзді ойда тұтар.
Ғасырлардың, замандардың
Жұға алмайды оған таты.
Ар-намысы адамдардың
Компартия — оның аты.
Компартия — ленинизм
Көрігінде піскен құрыш.
Майырмайтын тас та жүзін
Бар майданда алмас қылыш.
Жорықтарға жұртты бастап,
Мейірімсіз жайпап жауды,
Алға тартты кең құлаштап.
Жолда өсіріп бақша-бауды.
Қаймықпай еш қиындықтан,
Белді буып батыл кірді,
Достарына жолын ұққан
Әр ісінде болды үлгі.
Жылдан-жылға қанатын кең
Жая түсіп төңірекке.
Саясында алатын дем
Жасыл орман болды кепке.
Сондықтан да Компартия —
Бар халықтың дем алысы.
Сондықтан да Компартия —
Бар халықтың ар-намысы.
Сондықтан да Компартия —
Бар халықтың сүйіктісі.
Сондықтан да Компартия —
Бар халықтың ұйытқысы.
Ғасыр жылжып, заман өтер,
Тозбақ емес, бірақ, халық.
Компартия аты жетер
Ғасырлардан асып барып.
Партия атын халық сақтап,
Алып кетер алысқа ол.
Махаббатпен жүрер жаттап,
Барса-дағы Марсқа ол.
Мүмкін күн де, ай да сөнер,
Ешуақытта сенбес халық.
Жанындай ол жақсы көрер,
Сөзін ақыр құмарланып.
Оқығанда қуанар ол,
Компартия келгендей-ақ.
Әрбір сөзін құп алар ол,
Нақ Ленинді көргендей-ақ!

1953