Өлең, жыр, ақындар

Шие ағашы және мен

  • 12.09.2021
  • 0
  • 0
  • 472
Ақ ұлпа гүлдер ең, жап-жаңа бүрлеген,
Желдерден қорғай алмадым.
Үлбіреп ақ сезім кеудеме кірген ең,
Өзіңе пана болмадым.

Мұңайма бірақ сен гүлдер төгілгенмен,
Моншаққа қойның толады.
Ақ сезім ұшқан соң қалары тек менде,
Сарғайған жүрек жаралы.

Тұрады бірақ та сенің әлемің,
Қып-қызыл, аппақ түстерден.
Бітпейтің керуен сағыныштармен,
Күмбірге толы құс кеудем.

Айналып сені де күтеді иең,
Жапырағыңды бақылап.
Ұната тұра сезімді үркіткен,
Бір жанды білем ақымақ.

Оралмайды енді ақ сезім қайта,
Мың жерден кінә тақтың не?
Мамырда ашылған гүлдің еркесі,
Айналғым келді ақ гүлге…



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Төге салсын төбемізден күй құздар

  • 0
  • 0

Дауыстасам сырымды ашып алардай,
Сәл именіп сәлем бердім батылсыз.
Кеттім сонан қасыңызда қала алмай,
Ақ жауынға араластым шатырсыз.

Толық

Өрік гүліндей үлбіреп үнсіз

  • 0
  • 0

Шарпыды бір от жүзіме төніп,
Бір әуен жетті шалғайдан.
Ауыстырыпты көктем-қыз келіп,
Жапырағымды сарғайған.

Толық

Өзің деп

  • 0
  • 0

Өзің деп бір әуенді бастап алдым,
Өзің деп жанарымды жасқа малдым.
Өзің деп жыр өрнегін тоқып жүріп,
Арманы боп кетіппін басқалардың.

Толық