Жүрек – бұлбұл болғанда, халқым – орман

Жүрек – бұлбұл болғанда, халқым – орман,
Шам жағады жолыма жарқын арман.
Ұшып-қонып сайраймын бұтағында,
Айтар әнін мен емес сарқып алған.
Қол бұлғайды болашақ әр күн алдан,
Даусың барда бақыт қой шалқып алған.
Мен аспанның сәулелі қуат-күшін
Қара жердей бойыма тартып алғам...

---