Мәжнүн тал – Хамит Есеман

Мендегі жыр,
Күзді күнгі нәзік мұң,
Мәжнүн тал –
Ару сынды бұрымды.
Сенің ғазиз жапырағыңа жазыппын,
Ең аяулы әрі алғашқы жырымды.
Сол өлеңді мезгіл келіп үзгенше,
Мұңайма тек...
Жұлдызы сор ақындай.
Сағыныштан сарғаясың күз келсе,
Менің сүйген сұлуымның хатындай.
Қия алмайсың бірге кешкен дәуренді,
Түсіме ендің кей түндері егіліп.
Еске салып тұрсың бүгін сәулемді,
Қос бұрымың тобығыңа төгіліп.
Мәжнүн тал...
Менің көркем ғазалым,
Жүрегімнен оқып келген сырымды.
Сенің әзіз дидарыңа жазамын,
Ең азапты әрі соңғы жырымды.