Жапырақ, қайран жапырақ – Хамит Есеман

Жапырақ, қайран жапырақ,
Көзіңнен бір мұң оқып ап –
Кеткендей болды әуелі,
Қырық қабырғам қақырап.
Жапырақ, қайран жапырақ!
Көктемде қайта көктейсің,
Оныңды міндет етпейсің.
Тапталмай табандыларға,
Көктемге аман жеткейсің.
Күрең күз келсе тапталдың,
Тірідей жетім боп қалдың.
Халіңді көріп қауқарсыз,
Алдында жырдың ақталдым.
Пенделер сені таптайды,
Ойланып бірақ жатпайды.
Қайырсыздығы үшін де,
Оларды тағдыр соттайды.
Сотталса мейлі сотталсын,
Тозақ отына қақталсын.
Сені таптаған табандар,
Табандыларға тапталсын.