Өлең, жыр, ақындар

Саусақтан сусып серiлiк

  • 21.09.2021
  • 0
  • 0
  • 540
Саусақтан сусып серiлiк,
Түстiм мен күйге сергелдең.
Өзiңе оңай берiлiп,
Кеудеңде сенiң көктеп ем,
Балауса балғын бейнеммен.
Ақ қайың ару шешiнiп,
Ақ қарға жатты жуынып.
Тұрдың да үнсiз
тесiлiп,
Сәби жүректi
жөргектен,
Әкеттiң бiрге суырып.
Болғанмен өзi көрiксiз,
Арманы асқақ арынды.
Сезбедiң сонда,
елiк қыз,
Қасымхан болып танысқан,
Қасыммен қоштасқаныңды.
Көресiң бәрiн тiрлiкте,
Дегенмен,
қалқам,
ешқашан,
Жылусыз менен жыр күтпе.
Өлеңге қажет болса егер,
Жалғыздықпен де достасам.
Ғұмыр-ай,
неткен тылсым ең,
Мұңыңмен бойды
тербейсiң.
Жазылмай жүрген бiр сыр ең,
Өзiңдi асқақ қалпыңмен,
Кеудеме, менің жерлейсiң.
Болғанмен өзi көрiксiз,
Арманы асқақ арынды.
Сезбедiң сонда елiк қыз,
Қасымхан болып танысқан,
Қасыммен қоштасқаныңды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жаңа ертегі

  • 0
  • 0

Жайсаңы көп қауым мынау зиялы,
Маған ертең бiр биiктi қияды.
Күлiмсiреп
бас изейдi барлығы,

Толық

Жүрегімді нұрға бөлеп, толқыттың-ау сен

  • 0
  • 0

Жүрегімді нұрға бөлеп, толқыттың-ау сен,
Жалт ете қап, жоқ боп кетіп, қорқыттың-ау сен.
Сол бір сәтте жас жанымды жараладың сен,
Неге мені бақытыңа баламадың сен.

Толық

Неткен қайғы, неткен мұң

  • 0
  • 0

Неткен қайғы, неткен мұң,
Жан жүйкемдi жүндей түткен өткен күн.
Баяғыда осы ауылдан мұңайып,
Елден жырақ қайғы арқалап кеткенмiн.

Толық