Өлең, жыр, ақындар

Сезім

  • 25.09.2021
  • 0
  • 0
  • 735
Өкініш деп қоя салған шын атын,
Қалауымды көзімнен-ақ ұғатын.
Гүр еткенде жасын сынды бір жарқыл,
Шатырының астына алып тығатын.
Керіспейтін сауықтардан кеш қалсам,
Қайдасың деп сұрамайтын ешқашан.
Жанарымнан жанымды оқып қоятын,
Сол адаммен енді қашан достасам?
Көйлек кидім, қос етегі бүрмелі,
Танысын деп топ ішінен бір мені.
Ол аңдамай өтіп кетті қасымнан,
Аңдағандар аямастан тілдеді.
Аңдағандар аямастай тілдеді,
Мендік сезім қаперіне кірмеді.
Жауынды күн жер сүйреген етегім,
Көк аспанның көз жасына кірледі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қызыл іңір

  • 0
  • 0

Жиекке барып жығылдың.
Жығылдың қалай іңір күн?
Шоп-шолақ сәтін ғұмырдың
Қып-қызыл қылып сімірдің!

Толық

Дегерес

  • 0
  • 0

Дегірейіп жатыр дейді сені жұрт,
Айтты дейсің нені ұғып?
Менің мият-мекенім,
Алатаудың жүрегі сен екенін,

Толық

Ерегес

  • 0
  • 0

Кеше мен жылаған шығармын,
Ертеңді болжағым келмейді.
Дәл қазір жанып тұр шырағым,
Тап қазір сезімім сөнбейді.

Толық

Қарап көріңіз