Жол – Жұмекен Нәжімеденов

1
— Қайда тарттың, қара жол,
алдау ма әлі бас қайғың?
— Сүйе білген жүректі
суынуға бастаймын.
— Өртеп үміт, қайғы ішті,
талас құрам десеңші,
тағы да бір байғұсты
адастырам десеңші!
— Адал мақсұт мендегі,
түсінігің неге ескі?
Сенен өңге пендені
адастырған емеспін.
— Жөнел онда, қара жол,
мен де сенен түңілгем.
— Ескілікті жаңамен
Жалғамақ ем бүгін мен.

2
— Баста, ақ жол, ал бізді,
көтерейік еңсені.
— Күйеу алған сол қызды,
сүймейді әрі ол сені.
— Досыңа апар онда әлгі,
сырласайын бір түн мен.
— Досыңа бақ қонған-ды,
шошып жүрер күлкіңнен?
— Шарапқа өзім сенбеймін,
ал, әсері — әдемі.
— Оның жөні келмейді.
тағы кімің бар еді?
— Қарауытып жолығар,
құрсын қолды қысқаны —
ақылы бар, жөні бар,
бірақ ол бір дұшпаным.
Мысқылы ащы, көңілді,
тәңір соққан бір бет қып. —
Жаңа таптың жөніңді,
ал, бастадым, жүр, кеттік!