Менің Қазақстаным
- 0
- 8
Алтын күн аспаны,
Алтын дән даласы.
Думанды бастады,
Далама қарашы.
Бұл бетте «31 декабрь» атты Жұмекен Нәжімеденов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Жан-жарым, түбінде сол көк теректің
Өзіңді сүйдім алғаш, өкпелеттім.
Сәл жүдеп үміт қайта бір тірілген
Кезінде жас үзілді кірпігіңнен.
Сонау Чили топырағында
Пиночет деген ақымағың бар:
концерттерге келмейді деп бұлбұл құс,
әлдеқайда жүреді деп жай ықтап,
Елең қақпа, жапырак,
құлағым бар екен деп.
Саудырама сай-жыра,
Бұлағым бар екен деп.
Қайдан шыққан сөз екенін кім білген,
мәнін бірақ сөздіксіз-ақ
білдім мен.
«Ит өлген жер екен ғой ол,
Фұрқат
Жұмекен Нәжімеденовтің «31 декабрь» — уақыттың тұрақсыздығын, өткен жыл мен жаңа жыл арасындағы өткінші сәтті поэтикалық тілмен суреттейтін әсерлі шығарма. Өлеңде календарь бетіндегі соңғы парақтың соңғы демі сияқты уақыттың жылжығаны, өткен жыл мен келер жылдың арасындағы тартыс сезімі көрсетілген. Ақын жылдың соңғы сәттерін сахналай отырып, сағаттың уақыт белгісіне қарап тұрған сезімді табиғаттың өзгерісімен салыстырады, бұл оқырманға өмірдің үздіксіз қозғалысын түсінуге мүмкіндік береді.
Бұл шығармада жылдың соңғы күнінің эмоционалды сәті, өткен жылға есеп беру мен жаңа жылға үміт арту ойлары көркем тіл арқылы шебер жеткізілген. Өлеңді оқыған сайын жылдың соңғы уақыттарының маңызын сезініп, адам өміріндегі уақыттың құндылығын қайта ой елегінен өткізуге болады.
Мен бұл поэзияны оқып, уақыттың тез өтуі мен өткінші сәттердің қадір‑қасиетін терең түсіндім — мұндай шығармалар қазақ поэзиясының уақыт пен сезімді үйлестіретін әсем дәстүрін көрсетеді.