Өлең, жыр, ақындар

Жалғыз көкек

  • 18.10.2021
  • 0
  • 0
  • 1479
Ұшасың, жалғыз көкек, тау күзеткен,
Таңғалып тағдырыңа жалғыз өткен.
Сен едің аңыздағы ерке сұлу,
Ғайыптан құсқа айналып мәңгі кеткен.

Қайырмасы:
Жалт етіп келер-кетер –
Өмір өтер,
Дертіңе ортақ қылма мені бекер,
Шын жалғыз сағынышын серік етер!

Ұшасың, жалғыз көккек, зарығып­ай,
Тағдыр ғой зарықтырған сені бұлай.
Мұңдасып өзіңменен­-өзің ғана,
Жапанда жабырқаған жарығым­ай!

Қайырмасы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өліара

  • 0
  • 0

Қайдасың сен, дірілдеген аппақ сүттей ай нұры,
Алтын сәулең неге аспанның аясынан айныды?
Кең жаһанға шырақ жаққан ажарыңнан адасып,
Қараңғылық құшағында қалған дүние қайғылы.

Толық

Қос жұлдызым

  • 0
  • 0

Сұм тағдыр, кімді жарға құлатпадың,
Кімдерді еңіретіп жылатпадың?
Жүгірген көз алдымда құлдыраңдап,
Құлыным, қайда барып тұрақтадың?

Толық

Түсімде ылғи қаңғып жүрем

  • 0
  • 0

Күннен­күнге құбылады замананың түр­түсі,
Бұлаңдаса, мың алдаса уақыттың қу түлкісі.
Көне тарих ақырады әлсін­әлсін оянып,
Қызыл иек кәрі арыстан азуда жоқ бір тісі.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар