Өлең, жыр, ақындар

«Күледі» деп...

  • 06.11.2021
  • 0
  • 0
  • 632
Күледі деп, иілсін, бастар иілген,
Күледі деп, безбеймін киіз үйімнен.
Қазақ екенім, шын болса, неге ұялам,
Қазақша сөйлеп, өз шапанымды киюден.
Күледі деп, безгенмін ана тілімнен,
Күледі деп, дәстүрім, дінім бүлінген.
Бұға-бұға шаршадым, көрсін, көре алса,
Бұлт ішінен жарып шыққан күнімді ел.
«Күледі» деп басына қайдан ой келген,
Қасқырдай талап, келді ғой бізді «қой» деумен.
Қазақ болып туғаным менің шын болса,
Ана тілімде, ұялам неге, сөйлеуден?
Күлгендердің белгісіз болар мекені,
Соққан бір желдей, келеді де, кетеді.
Шапанымды, кимей, ана тілімде сөйлемей,
Бұл күнге дейін, күлкі болғаным да жетеді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сарғайып жатты көк белдер

  • 0
  • 0

Сарғайып жатты көк белдер,
Сарғайып келді көктемдер.
Сарғайып хаттар жазады,
Ауылдан сонда кеткендер.

Толық

Тұнжыр ой, тұман, тұнжыр күн

  • 0
  • 0

Тұнжыр ой, тұман, тұнжыр күн,
Еңсемді басып езеді.
Тұманнан туған бұл жырдың,
Көрінбес көзге өзегі.

Толық

Жер бетіне шашу шашып күн шықты

  • 0
  • 0

Жер бетіне шашу шашып күн шықты,
Бұлбұл дүние көмейінен үн шықты.
Бұлт астынан жіп сәулені тарқатып,
Иірді аспан әже ұршықты.

Толық