Өлең, жыр, ақындар

Айданаға

  • 07.11.2021
  • 0
  • 0
  • 680
Айналайын балапаным Айданам,
Саусағыңды ақ сәуледей жай, маған.
Аңсап барып сүю үшін өзіңді,
Мазасыз бір жер анадай айналам.
Жылдамдатып тірлігімді жай аққан,
Дүниені келе жатыр бояп таң.
Айдана атың тіл ұшына оралып,
Сенің дауысың сезіміңді оятқан.
Дүние күліп қарайтындай, сен күлсең,
Саған деген сағыныш қой, жол-жүрсем.
Бір-бір үйдің мықтыларын әп сәтте-ақ,
Ұрмай соқпай бағындырып, алдың сен.
Ақ сәулешім, несібеңе не қалды,
(Есіміңді күбірледім таң алды)
Сен арқылы есіме алдым, елжіреп,
Немересін сүймей кеткен анамды...
Әлди-әлди, әй-әй бөпем, ай балам,
Ай-әлемін әсем әуен жайлаған.
Айналаңнан ұзап шығып кете алмай,
Айданамды ана-жердей айналам.
Аман болшы, «тілден көзден» Айданам,
Сен жыласаң қабағыма қайғы алам.
Өлмейтұын өмір атты ағаштың.
Бұтағында бұбұлым боп сайраған.
Әлди, әлди, әй-әй бөпем, ай, балам.
Айданам!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бұлбұл, сенің әнің маған белгілі

  • 0
  • 0

Бұлбұл, сенің әнің маған белгілі,
Әнің сенің жасыл бақша, жер гүлі.
Саған таңсық емес сонша, сеземін,
Қырандардың аспандағы ерлігі.

Толық

Үйдегі гүл

  • 0
  • 0

Маңайына, құпия сырды жайып,
Мүсәпір хал, болады кімге лайық.
Қас-қабақты бағып бір үйдегі гүл,
Жетім сәби секілді тұр мұңайып.

Толық

Қыран

  • 0
  • 0

Екі көзің тілеп ұрыс, тілеп қан,
Көкірегіңде долы жүрек соғып тұр.
Болат тырнақ тиген жерін уатқан,
Шырқау көктен түскен кезде ағып бір.

Толық

Қарап көріңіз