Өлең, жыр, ақындар

Шіркін-ай, сары дала, сары дала

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 807
Шіркін-ай, сары дала, сары дала,
Ол-дағы мендей болып зарыға ма?
«Ертеңнен үмітіңді үзбе» деді,
Жалтылдап жұлдыздардың жарығы ана.
Көңілім лайсаң кешіп, тұнықты ішкен,
Іздеумен жол сұлбасын қырық пішкен.
Бұталар сөз айтуға бата алмады
Ұмтылып барып, қайта сұлқ түскен.
Елжіреп еске алумен сол шақтарды,
Тізіліп маңдайымда моншақ қалды.
Кезерткен ерінімді тамшы судай,
Жеткізбей сары дала шаршатқан-ды.
Жақындап, бұлдыр қағып, бір алыстап,
Сағымнан жылжып аққан жылы ағыс қап.
Өмірге қадам бастым құм үстімен,
Жылдардың ізіменен шырақ ұстап.
Өмірге қадам бастым құм үстімен,
Құм емес, күн ойнаған күміс кілем.
Алаңдап ертеңіме қарайладым,
Алтын күн керетіндей тынысты кең.
Алыстан бұлдырады сағым іші,
Көңілдің қалықтады тағы құсы.
Мені алып келе жатқан сары дала емес,
Сарғайған сарғалдақтың сағынышы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аспан түгел айналып, жер құлады

  • 0
  • 0

Аспан түгел айналып, жер құлады,
Ағытылып, лықсыды шер бұлағы.
Шер бұлағын тоқтатсам көзін тауып,
Ерттеп мінсем қайтадан Керқұланы.

Толық

Дидарың неткен жайдары

  • 0
  • 0

Дидарың неткен жайдары,
Жарқырап келген жаңа күн.
Бұрқылдап тірлік қайнары,
Гүлдерге тұнды алабым.

Толық

Күн де әбден жалықты жарқыраудан

  • 0
  • 0

Күн де әбден жалықты жарқыраудан,
Сарқырама шаршады сарқыраудан.
Жапырақтар тас жолға жабысып ап,
Жаңбыр жырын айтады жалтыр аудан.

Толық