Өлең, жыр, ақындар

Айналасын қуанышқа кенелтіп

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 681
Айналасын қуанышқа кенелтіп,
Тұра қалды жұпар иіске жел елтіп.
Желбегейін шешіп жатыр жасыл жаз,
Тырналарын жылы жаққа жөнелтіп.
Жер қарайды көк жүзіне құмартып,
Құштарлықтың құмартқаны тым артық.
Сарғыш орман тасасына жоғалды
Жасыл жаздың көлеңкесі мұнартып.
Көңілді күн қай бағытқа көлбеді,
Тербетумен жүрген еді ол мені.
Босағанын көзге тақап көрсетті
Сылдыраған судыр күннің шөлмегі.
Жаз ұзады, жұпар исі қалқыды,
Сары күннің ашылғанда алқымы.
Қырмызы гүл қауызына тамады
Құралайдың қырдан түскен салқыны.
Қырмызы гүл қауызына тамады,
Домбыраның сылқылдаған шанағы.
Сарғыш сәуле сағым болып ұшты да,
Жаздан қалған жапырақты санады.
Ағады күн, ағады күн, ағады...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бір ғұмыр

  • 0
  • 0

Бірді бірге қосумен,
Жақсы күнді тосумен,
Қиял бұлт боп көшумен,
Өтеді екен бір ғұмыр

Толық

Аула ішінде аппақ гүл көміп есік

  • 0
  • 0

Аула ішінде аппақ гүл көміп есік,
Жұлдыздарым жанады өліп-өшіп.
Өң мен түстің ішінде талықсыдым,
Өлең түсті қызғалдақ өмір кешіп.

Толық

Шұбырынды ұласып ақ табанға

  • 0
  • 0

«Шұбырынды ұласып ақ табанға»,
Жердің бетін топан су қаптағанда,
Ғашық қылған Абайды ару Тоғжан
Ақ күміске маңдайын қақтағанда,

Толық