Өлең, жыр, ақындар

Жансар

  • 22.01.2022
  • 0
  • 0
  • 764
Нұрланып аспанның реңі,
Сәуірін күтеді жаңа.
Түнімен сағындым сені,
Қосылып сағынды дала.
О, дала!
О, мұңды құстар!
сейілтші, мендегі түнді.
Қашанда мұң маған құштар,
Мұңдана сағынам кімді?..
Ауламда аяздың табы,
Уақыт тұр салмағы зілдей.
Жаңбырды көкседім тағы,
Үміт тұр күдерін үзбей.
Құрғатып мөлт еткен жасты,
Жұтамын аспанның нұрын.
Сені ойлап қауызын ашты,
Атаулы қазтамақ гүлім...
Соңымда саны жоқ қайғы,
Жаңбырға жуылған бағы.
Сүйемін сен туған айды.
Сүйемін сәуірді тағы.
Оның да айтары осы-ақ,
Алмашы құстардың шырқын.
Ғазауаты да кешірім жасап,
Бір күні жетермін, мүмкін...
Үнсіздік билеген жанға,
Гүлдер тұр кірпігін қағып.
Басымды сүйеймін таңға,
О, дала!
Неткен жап-жарық?..

27.03.2014ж



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Құмдағы шайыр моласына қашалған жыр

  • 0
  • 0

Күн астында арқандаулы есектей,
Көмпіс ғасыр мүжілуде судағы мұз кесектей.
Сайф Сарай жырындағы сол дана түн, қара түн,
Тамұқтың ең түбіндегі шоққа малып қанатын.

Толық

Аңсар

  • 0
  • 0

Осынау бағдарсыз өмірде,
Қай маңнан табылар жол, тұрақ?
Мен сені күтемін қараша желінде,
Бұтадай қалтырап.

Толық

Тілдесу

  • 0
  • 0

О, зарлы бақ, зарлы бақ!
Ояндың ба, өз қайғыңнан қалжырап.
Қарт теректің қабағында қарыс мұң,
Қаусап біткен иықтары салбырап.

Толық

Қарап көріңіз