Өлең, жыр, ақындар

Тілдесу

  • 22.01.2022
  • 0
  • 0
  • 682
О, зарлы бақ, зарлы бақ!
Ояндың ба, өз қайғыңнан қалжырап.
Қарт теректің қабағында қарыс мұң,
Қаусап біткен иықтары салбырап.
О, зарлы бақ, жетім бақ!
Сүркей түннен ояндыңдар не тыңдап.
Желікті ме қыстың суық бораны,
Сәби талдың аяқ-қолын отындап.
Өзіңдегі қасіретті, қайғыны,
Түсіне алар адамдардың қай бірі.
Өліп-өшіп құлады ма үстіңе,
Ақ кебінді албастыдай Ай нұры?
Дүниеге тірлік отын маздатқан,
Көктем келер шуақ шашып жан-жақтан.
Жаудан қашқан жалғыз кемпір секілді,
Шашын жайып жоғалады қарлы ақпан.
...О, зарлы бақ,
Мұңлы бақ!
Баурайыңда тулайды әлі мың бұлақ.
Сонда екеуміз оянамыз бірлікте,
Қара түннің кеудесінен ұрғылап!

08. 02. 2003ж


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мені үнсіз оқиды ескірген обалар

  • 0
  • 0

Азабым болдың сен ақырғы,
Һәм өлмес мұратым, мерейім.
Сен жақтан әлдене қол бұлғап шақырды,
Тәуекел, көрейін!

Толық

Омар Хаямды мадақтау

  • 0
  • 0

Ықылым замандар ырғағын жаңғыртып,
Скифтер пырағын Алматыға алдыртып.
Тәу етіп тарихтың ежелгі ғұрпына,
Сапарлап қайтайық шайырлар жұртына.

Толық

Тарлан

  • 0
  • 0

Қансоқта ғасырлар тезінде
Материктей мұз жапқан.
Мінберден түскен мінәжаты бар сөзінде,
Жете ме дауыс біз жақтан?

Толық