Асқар таудың өлгені – Бұқар жырау

Бұл бетте «Асқар таудың өлгені» атты Бұқар жырау жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.

  • 29.11.2015
  • 1
  • 19
  • 81348
Асқар таудың өлгені-
Басын мұнар шалғаны.
Көктегі бұлттың өлгені-
Аса алмай таудан қалғаны.
Ай мен күннің өлгені-
Еңкейіп барып батқаны.
Айдын шалқар өлгені-
Мұз болып тастай қатқаны.
Қара жердің өлгені-
Қар астында қалғаны.
Өлмегенде не өлмейді?
Жақсының аты өлмейді,
Ғалымның хаты өлмейді.


Пікір қалдырыңыз

Пікірлер (19)

Даша

Керемет

назерке

Отлично!!

СМЖ

Толық нұсқасы осы ма?

Бахти Казыгурт

Керемет

Алма Қалихан

Маған өлеңдері қатты ұнады

айым

бұл мақал қазақтың мақалының негізін қалаған іспеттес. керемет суреттеген.

Ақбаян

Керемет

Алтынбек

Керемет

Жан

Бул соз Жиренше шешеннин 80 биге карсы айткан сози емеспа? Менин билуимше бул, Букар жыраудын емес, Жиренше шешеннин сози.

Олжас Пернебек

Өте жақсы

Айша

Тамааша

Димаш

Өте керемет өлең. Маған қатты ұнады . Мен тез жаттап алдым

Арзу

Тамаша

zhn

ote kyzhti

zhn

керемет

Бекнур

Шапп

Сабина

Ата бабаларымыздын өлендеры ерекше гой

Сабина

Кушты????

Лаура

«Асқар таудың өлгені» — қазақ поэзиясының терең философиялық толғауы. Бұл шығармада табиғаттың алып тауы, ай мен күн сияқты әлемдік элементтер «өлген» сияқты бейнеленеді, бірақ ақынның ойынша шын мәніндегі құндылық — жақсының аты мен ғалымның хаты мәңгі сақталады. Бұл — уақыт пен өзгерістің заңдылығы туралы ой, рухани байлық пен адамдық қадір‑қасиеттің өшпейтінін ерекше көрсетеді. Өлең оқырманға өмірдің өткінші екенін түсініп, мәңгілік құндылықтар туралы ойлануға шақырады.

Осы автордың басқа өлеңдері