Күнбағыс туралы баллада – Фариза Оңғарсынова

(аударма)

Күнбағыстың бір кезде
қол-аяғы болыпты,
денесі де толық-ты;
жалаңаяқ жарысатын желменен,
суға түсіп, құмға аунап,
торғайды да мерлеген,
талайларын құлатқан;
алмұрт көрсе, ол ойынды қойды да,
«шірігі» деп сүңгітетін қойнына.
Бір аяқпен секіретін
су ақсын деп дүңгірлеген құлақтан.
Күнді шалды кенет оның жанары,
аузын ашып қарады:
алтын шашы бұйраланып, шыққан Күн
сары көйлегі желбіреп
арасында аспандағы бұлттардың
велосипед мініп зулап барады!
Есі шықты.
Керемет боп көрінді Күн жас ұлға:
- Ей, ағатай, берші - мен де тебейін!
Тым болмаса, отырайын қасыңда?!
Ағатай-ау, сен де қызғанасың ба?
...Поэзия, алтын Күнім, ән қылык,
Сен баураған әлеміңнен таң күліп
қанша жастың кеудесінде жанды үміт!
Құпияңа талпынады әр бала
күнбағыс боп қалу үшін мәңгілік!

ИВАН ДРАЧ