Мына кештің ғажабы-ай – Фариза Оңғарсынова

Мына кештің ғажабы-ай,
Сарыарқаның кештері.
Көк аспанның ажары – Ай
жұлдыздарды екшеді.
Баурап қырдың жамалы,
тұрмын көзімді ала-алмай.
Күн қырындап барады
көңілі қалған адамдай.
Мазасыздық таптаған
жаным бүгін саябыр.
Тыныштық бер, пәк далам,
мені де сәл ая бір!
Ая, кештер, ая, қыр,-
сабырыңнан бер маған.
Жылытады сая нұр,
аман болса кең далам.
Бір бұлақтар басталып,
бір кеуделер гүл атты.
Кетті менен жас тамып
ұстағандай мұратты.
Әйел деген – бір адам:
қарап тұрып ұнаған,
жұбанса жа жылаған,
қуанса да жылаған.
1984